|
Vrijdag, 5 oktober 2007
Alweer is wat een gezellige activiteit met collega’s had moeten zijn, uitgelopen in een drama. Na hartaanvallen tijdens survivals in de Ardennen, omgeslagen terreinwagens tijdens een off-roadcursus en een ongeluk met een heteluchtballon was het “vlotdrama” onlangs voorpaginanieuws. Tijdens een tochtje op de rivier de Berkel viel een vlot met daarop 18 medewerkers van een Kruitvat vestiging van een stuw en sloeg om. Twee vrouwen overleefden het ongeluk niet.
Bedrijfsuitjebranche groeit
De bedrijfsuitjesbranche in Nederland zit de laatste decennia enorm in de lift. Het aanbod van activiteiten is inmiddels zeer uitgebreid en een steeds groter deel ervan bestaat uit avontuurlijke programma’s. Misschien is de trend om elk jaar tijdens het bedrijfsuitje iets anders te doen met de collega’s hier de oorzaak van. Door de vraag naar variatie is dit segment steeds omvangrijker geworden en ontwikkelt zich steeds sneller. De keuze in spectaculaire activiteiten blijft zich maar uitbreiden. Brandweer-survival, nep ontvoeringen, vechten met de ME, cursussen vuurspuwen, het wordt steeds gekker. Waar komt deze hang naar sensatie vandaan? Waarschijnlijk is het een kwestie van tijdsgeest. Stoer doen is in: motorrijden, tatoeages en piercings zijn onder brede lagen van de bevolking ongekend populair. Sportvarianten als Tae Bo en Combat worden in elke zichzelf respecterende sportschool aangeboden. TV-programma’s als Fear Factor laten ware stunts en heldendaden zien van deelnemers die hier niet voor getraind zijn. Tegenwoordig hebben ook “gewone mensen” of misschien juist wel gewone mensen, behoefte aan een beetje actie en spanning. Maar dan wel op een veilige manier. En aan de veiligheid lijkt het dus soms te schorten. Behoorlijk zelfs want als er in korte tijd herhaaldelijk doden vallen tijdens bedrijfsuitjes, is er kennelijk iets ernstig mis.
Verantwoordelijkheid voor ongelukken tijdens bedrijfsuitjes
Nu zou het te makkelijk zijn om de organisatoren en aanbieders van spectaculaire bedrijfsuitjes alle schuld te verwijten. Zonder de slachtoffers van bovengenoemde gevallen van bravouregedrag te willen beschuldigen, moet gezegd worden dat een uitgelaten sfeer onder de collega’s soms tot roekeloos gedrag kan leiden. De andere omgeving en het tijdelijk wegvallen van de hiërarchische verhoudingen in combinatie met een stevige borrel nemen bepaalde remmingen weg. Men krijgt de kans een andere kant van zichzelf te tonen. Eindelijk kan de buikige boekhouder tijdens het bedrijfsuitje zijn collega’s en dan met name die leuke stagiaire, laten zien dat hij heus wel een lefgozer is. Nonchalant toont de personeelschef zijn stuurmanskunsten op een quad en daagt onder het oog van het hele bedrijf de adjunct-directeur uit voor een race. Op zulke momenten dient het personeel van de organiserende bedrijven misschien in te grijpen maar mensen kunnen eigenwijs en mondig zijn tegenwoordig. Autoritair gedrag van de begeleiders tijdens een bedrijfsuitje levert niet altijd het gewenste effect op en kan soms zelfs leiden tot vervelende reacties. Bovendien wil niemand de goede sfeer van het jaarlijkse bedrijfsuitje graag verpesten en is de term Safety First nogal rekbaar.
Actief bedrijfsuitje nooit zonder risico
Misschien wordt de fout al in een eerder stadium gemaakt. Bij het bepalen van een keuze dient met een aantal factoren rekening gehouden te worden. Het perfecte bedrijfsuitje bestaat niet. Wanneer een groep mensen min of meer verplicht aan een bepaalde activiteit moet deelnemen, zullen er altijd onderlinge verschillen van beleving zijn. Verschillen die sterk kunnen variëren zelfs. Wanneer dat een kwestie van smaak betreft zoals het wel of niet waarderen van een bijvoorbeeld een musical, heeft dat over het algemeen geen gevaarlijke situaties tot gevolg. Indien echter voor een bedrijfsuitje gekozen wordt dat voor bepaalde deelnemers fysiek of mentaal te zwaar blijkt, kunnen er ongelukken gebeuren. Hoogtevrees, een slechte gezondheid, fobieën, allemaal eigenschappen die bepaalde activiteiten onmogelijk maken maar waarvan de organisator misschien helemaal niet op de hoogte is. Zeker wanneer de collega’s hun partners naar het bedrijfsfeest mogen meenemen of als de degene die het bedrijfsuitje organiseert alle deelnemers niet goed kent. Dan kan de persoon in kwestie uiteraard weigeren om aan het bedrijfsuitje deel te nemen zou je denken. In veel gevallen wordt de precieze invulling van het personeelsuitje echter bij wijze van verrassing pas op de dag zelf, ter plekke bekendgemaakt. Misschien zal iemand die als groot en stoer bekend staat, niet en publique willen gaan verkondigen dat hij hoogtevrees heeft en niet durft te gaan parasailen. Misschien is het voor sommigen moeilijk om toe te geven niet te kunnen zwemmen als er een kanotocht wordt aangekondigd. Maar ook wanneer de gekozen activiteit wel aansluit op de wensen en vaardigheden van de groep blijven er risico’s bestaan. Alle fysieke, gemotoriseerde en hoogte-, water-, of snelheids gelieerde activiteiten kennen risico’s. Hoeveel aandacht er ook aan de veiligheid besteed is, er kan altijd iets misgaan. Daarom is het belangrijk om alle deelnemers van het bedrijfsuitje vooraf kenbaar te maken wat er gaat gebeuren en hen de keuze geven om dit risico wel of niet te nemen. Ook zou de deelnemers een minder heftig alternatief geboden kunnen worden. ‘Degenen die dit bedrijfsuitje niet met de kickboxing clinic willen meedoen, krijgen een percussieworkshop. Wie dat ook niet wil gaat naar een kaasboerderij.’ Hierdoor ontstaat wel een verdeling van de groep, wat de beoogde saamhorigheid weer niet ten goede zal komen uiteraard.
Bedrijsfuitjes moeten leuk blijven
Zonder vraag geen aanbod. Het feit dat er steeds meer risicovolle bedrijfuitjes worden aangeboden is het gevolg van de behoefte aan steeds heftiger activiteiten voor het bedrijfsuitje. Niet voor niets is de werkgever aansprakelijk voor schade en de gevolgen van ongelukken tijdens bedrijfsuitjes, tenzij het organiserende bedrijf grove nalatigheid kan worden verweten. Bedrijven die voor een spectaculair bedrijfsuitje kiezen, dienen zich van de risico’s bewust te zijn en de deelnemers vooraf te informeren en een keuze te bieden. Uiteraard hebben de aanbieders van risicovolle bedrijfsuitjes ook een grote verantwoordelijkheid. Die zou misschien nog wat groter moeten worden. Daarnaast gaan er stemmen op om de aangeboden activiteiten door experts te laten testen en kwalificeren. Hierdoor zouden ten eerste de onbekwame aanbieders uit de markt gehaald kunnen worden en er betere informatie over de risico’s voorhanden komen. Door middel van een schaalsysteem zou de opdrachtgever zelf kunnen bepalen welk risiconiveau het volgende bedrijfsuitje mag hebben. Zoals gezegd zijn risico’s nooit geheel uit te bannen, maar de roep om in de toekomst drama’s met dodelijk afloop te voorkomen is niet te negeren. Om te overleven zal de branche hier zelf alles aan moeten doen. Want het moet wel leuk blijven allemaal.
|